poniedziałek, 31 lipca 2017

Urlop

Choć mój urlop czy też wakacje rozpoczęły się wcześniej, to prawda jest taka, że dopiero od niedawna czuję, że odpoczywam.

Odpoczywam od trosk związanych z codzienną pracą - i to jest piękne uczucie.

Niestety zwykle już jest tak, że jak jedna strona się polepszy to inna się popieprzy i tak w koło Macieju.

Zdaję sobie sprawę z mojego przywiązania do mojej Familii, która mimo tego, że czasem doprowadza mnie do szewskiej pasji, to jednak jest takim elementem, którego nie umiem pozostawić w tyle.

Zdaję sobie sprawę, doskonale z mojego położenia, życie w mieście praca daleko poza nim. To taka próba ucieczki od prawdy, swego rodzaju parawan - wydaje mi się, że większa anonimowość :) Może to tylko pozory.

Zdaję sobie sprawę, że muszę coś zmienić w moim życiu, jednak trudno mi postawić ten krok naprzód, ku zmianom.
Jakoś boję się tego pierwszego momentu zmiany. Stresu związanego z poszukiwaniem pracy, mieszkania. Dalsza próba zaklimatyzowania się w nowym miejscu, myślę, że byłaby już przyjemnością, ale dalej hamulec naciskany jest w wyniku obaw - niewątpliwie strachu przed nowym (trochę niepewnym).

Eh okropny jestem ;/ xD



czwartek, 20 lipca 2017

posiwiałem o 1 włosek



Taki dzień ponoć jest raz w roku. Cieszyć się można i świętować. Jak dla mnie to zwykły dzień, w którym można zrobić wiele, a można też nie robić nic.

Ja podchodzę do urodzin dość sceptycznie. Stały mi się one obojętne. Sam nie wiem dlaczego. Jakoś to nic szczególnego, a z drugiej strony to znowu pokazuje, że zamiast wykorzystać okazję do świętowania i cieszenia się chwilą, rezygnuję z tego.

Smutne to takie, lecz prawdziwe.


wtorek, 18 lipca 2017

Mr Gay Europe

Dziś zauważyłem, że można już głosować na Mr Gay Europy - i wszedłem z ciekawości zobaczyć kto tam się znalazł.

Spośród całej 12 najbardziej spodobał mi się kandydat wcale nie z Polski, choć ten też i tak mój ranking to taki:

1. Belgia
2. Polska
3. Portugalia

Jestem ciekaw czy Wy już głosowaliście? Jeśli nie to kto Waszym zdaniem powinien wygrać ten tytuł?
Swój głos możecie oddać tutaj :) Jeden głos na 24 godziny, ciekawe, ciekawe :P

A tutaj cała lista tegorocznych ciasteczek ;-)

P.S. Niech będzie, że to same ciasteczka :P :P :P



piątek, 14 lipca 2017

bezsenność



Własność: www.gejpisze.blogspot.com
Kopiowanie i rozpowszechnianie dozwolone z zastrzeżeniem podania źródła.
Od jakiegoś tygodnia mam ogromny problem z zaśnięciem. Wiercę się z boku na bok. Wstaję, kładę się, patrzę w niebo, w gwiazdy jeśli je widać. Przyglądam się pełni księżyca i tak po może dobrej godzinie walki z samym sobą zasypiam.

W nocy miewam jakieś głupie sny. Dziwadła mi się śnią. Niektóre z nich chyba są rzeczywiście wyprzedzeniem rzeczywistości i sugerują, że coś się wydarzy. Tak było w miniony weekend. Szkoda, że to nic przyjemnego.

Teoretycznie mogę pospać dłużej - więc nie powinienem się jakoś tym smucić. Jednak i to okazuje się być problemem. Budzę się po 4 i nie mogę spać. Kolejne godziny z boku na bok się przewracam. Próbuję zająć głowę czymś. Myśli zawsze się znajdą - czy to przyjemne, czy też mniej. Mija godzina, a ja dalej nie śpię. Dziś po takim maratonie postanowiłem wstać. I zrobiłem sobie herbatę, włączyłem komputer i piszę. 

Pogoda jest piękna świeci słońce, niebo czyste, bezchmurne. Na telefonie zerkam na prognozę i widzę, ma być pochmurnie z przelotnym słońcem, temperatura do 20°C. Teraz jest zaledwie 10°C.

Weekend się rozpoczyna, widać to we wpisach na Instagramie i Snapie - jak środa mija to właściwie radość tą widać już u większości ;) Zatem już teraz po 5 rano, życzę Wam udanego startu w weekend.

Zamierzam troszeczkę popracować na działce w weekend. Czy się uda czas pokaże, a właściwie wszystko zależne jest od pogody. 

P.S. I mam kolejną zagwostkę. Teraz? Czy później?

piątek, 7 lipca 2017

bank ofert pracy

Natchniony ja, znowu po jakiejś dwutygodniowej przerwie zacząłem szukać.

Z jednej strony chcę zostawić swój grajdoł i iść do innego, ale z drugiej strony to mam taki niesmak. Gdybym nawet znalazł coś, to nie wiedziałbym jak się rozstać ze swoją wyspą. Co powiedzieć dyrekcji, jak wytłumaczyć swoją decyzję - mam na co zwalić winę (dojazdy), ale nie czułbym się fair zwłaszcza, że w gminie zaszłaby potrzeba aż dwóch fachowców. Na równoległej wyspie koleżanka jest w ciąże i jest na urlopie pilnie poszukują kogoś na zastępstwo, a że dojeżdżać trzeba to się nikt nie chce porwać.

Własność: www.gejpisze.blogspot.com
Kopiowanie i rozpowszechnianie dozwolone z zastrzeżeniem podania źródła. 


Wracając do mojej osoby i poszukiwań to wszedłem na strony KO i przeglądam co oferują - oczywiście gdzieś w mojej głowie zapala się lampka - przecież nie wszystko musi być prawdziwe, liczy się ilość, nie jakość w tej dziedzinie. A pisali o tym już w gazetach.

Oczywiście pod uwagę biorę tylko oferty na cały etat i nie na zastępstwo.
Może to głupie postępowanie,
ale co jak po roku będę musiał 
znowu zmieniać miasto i otoczenie? 
Ja tak nie lubię.

I tak pierwsza na celowniku znalazła się stolica - Wawa:
Liczba ofert z całym i więcej etatem: 3
I nawet jest coś co moje oko na chwilę zatrzymało: jedna z niepublicznych.

Kolejne KO - Kraków:
Liczba ofert z całym i więcej etatem: 1
W Tarnowie 0,77 etatu
Jest to ZS ponadpodstawowych/ponadgimnazjalnych - nie mam doświadczenia w tego typu placówce i myślę, że nie mam szans tym bardziej, że jestem spoza Krk. Sam proces rekrutacji byłby troszkę "trudny".

Kolej na KO - Gdańsk
Liczba ofert z całym i więcej etatem: 0
Zaskoczony byłem
Jedna oferta była na zastępstwo, ale wiem to spoza strony KO, a od dyrektora szkoły.

Potem to już tylko przeglądałem w:
Poznaniu - brak
Wrocław - brak
Szczecin - iiii...









I tu byłem zaskoczony bo jest kilka ofert w różnego rodzaju placówkach. Ale nigdy nie brałem pod uwagę tego miasta. Hm...

Dla porównania "u siebie" mam min. 24 godz. w przypadku wychowawstwa, którego się wypieram jak mogę, 25.

To takie me dylematy.

P.S. 
Udanego piąteczku :)

Ostatnio to hit Internetu

Ponoć to też jest hit w wykonaniu Polaka

A to już w polskiej wersji


wtorek, 4 lipca 2017

nie mieszczę się w sobie

Własność: www.gejpisze.blogspot.com
Kopiowanie i rozpowszechnianie dozwolone z zastrzeżeniem podania źródła. 

Od pewnego czasu odczuwam silny dyskomforty fizyczno-psychiczny. Jest źle. Ale co oznacza to słowo "źle" - ciężko jest wytłumaczyć.

Po dość trudnym okresie jakim była zmiana miejsca pracy, zaklimatyzowanie się na wyspie nie było dla mnie zbyt łatwym wyzwaniem. Jakoś mu podołałem, ale. Jak zawsze diabeł tkwi w szczegółach:
- powtórzę się: lubię swoją pracę;
- nie chciałbym jej zmieniać;
- ale duszę się w tym miejscu;
- jestem bardzo ograniczony;
- ten strach przed wyjściem na jaw, że jestem w związku homoseksualnym;
- ten lęk, że może ktoś się dowie i rozpowie;
- ten dystans do otoczenia;
- to ciągłe ukrywanie się przed światem;
- marne zarobki;
- czepianie się o byle co;
- narzucanie stylu pracy - kiedy ja mam swój i go nie zmienię;
- robienie z igły widły;
i wiele innych.

Największy dyskomfort odczuwam w odniesieniu do swojej orientacji. To kameralna wysepka gdzie każdy każdego zna i wszyscy wiedzą o wszystkich wszystko. Wiadomości rozchodzą się z promieniem światła. Dlatego tak ważne jest to, by się pilnować i nie wychylać.

Patrząc na ilość mojego czasu wolnego to, mówię szczerze nie mam gdzie się wychylić, poza 4 ściany. Jednakże nawet obcowanie w towarzystwie innych osób może być ryzykowne. Chciałbym z moim Miśkiem poznać kogoś nowego, z kim moglibyśmy wyjść gdzieś na piwo, spotkać się na kręgle, czy spacer. Potrzebujemy oboje znajomych, ale by kogoś poznać trzeba się otworzyć na ludzi, bez tego się nie da. Ja niestety się mocno wzdrygam przed tym by się z kimś wymienić zdjęciem, a niestety większość relacji jakie się nawiązuje bardzo ściśle związane są z naszym wizerunkiem, bo kto pójdzie się z kimś spotkać w ciemno, bez uprzedniej wymiany zdjęć. Może jakiś małolat z gimbazy by jeszcze na to poleciał, ale nie starsi...

Może panikuję bardzo, ale nastroje społeczne wcale nie są tak pozytywne jak może się zdawać. Wystarczy popatrzeć na wiadomości, co dzieje się w naszym kraju, jeśli nie wiadomości to chętnie czytane przeze mnie komentarze pod postami czy to na fb, czy na stronach gazet. Tyle świństwa ludzie wylewają na ludzi, że aż strach się odezwać. Wszechobecny hejt ma się bardzo dobrze, a będzie mieć się jeszcze lepiej, bo jest na to odgórne przyzwolenie.

Podziwiam wszystkich tych co żyją swoim życiem i nie krępują się przed innymi, że są na przykład w związku z innym facetem. Jestem z nich dumny i szczerze im wdzięczny, że stanowią ikonę tego, czego ja niestety nie potrafię przedstawić. Nie potrafię, bo nie odważę się zaryzykować - musiałbym poszukać od razu innego zajęcia - a zmiana pracy to ciężki orzech do zgryzienia.

Myślę o tym codziennie gdzie, co i jak mógłbym robić. Po moim ostatnim szkoleniu w stolicy, zapragnąłem właśnie zamieszkania w Warszawie. Odmieniło mi się, jak wcześniej nie chciałem, tak teraz coś mnie tam ciągnie.
Jednak ja zadaję sobie pytanie: co ty będziesz tam robił? Co? Gdzie? - Korporacji jest mnóstwo, na pewno bym znalazł sobie jakieś miejsce zatrudnienia, ale co z satysfakcją i przyjemnością z wykonywanej pracy?
Nie umiem sobie wyobrazić siebie w innym miejscu niż taka wyspa. Jakoś ciężko mi dopuścić myśl, że mógłbym być zadowolony z innego wykonywanego zajęcia tak bardzo jak jestem zadowolony z tego co robię teraz.
Ostatnio pewna osoba powiedziała mi wprost: ale ty głupi jesteś, siedzisz za takie pieniądze w takiej dziurze. Jarek obudź się. Idź do jakiejś korporacji popracujesz trochę, odłożysz sobie pieniądze, dorobisz korkami i kupisz sobie mieszkanie, a nie będziesz dorabiał kogoś.
Zgadzam się z nią (to dziewczyna była), ale jakoś nie umiem zrobić tego kroku na przód. Raczej stoję w miejscu. Ciągle się waham przez pójściem do przodu, przed zmianą miejsca zatrudnienia.

Mam koleżankę, Wika się nazywa, w Gdańsku, która to zachwala sobie pracę w obecnej firmie. Jest zadowolona i nie narzeka na warunki, płaca też jest zadowalająca - porównywalnie do tego co zarabiałem ja w koropo (4 tyś brutto), ona ma 4200 brutto - na start, to nie jest źle.
W Wawie co prawda nie mam znajomych ze studiów, ale jest tam np. Basia K. z którą się znam z wakacji i myślę, że mógłbym odnowić tą znajomość.
Może byłaby okazja do poznania niektórych osób, których poznałem na blogu ;-) ;-) ;-)
W Krakowie mieszka Mateusz ze swoim chłopakiem, myślę, że nie byłoby problemu byśmy dalej podtrzymywali naszą znajomość, która po rozstaniu jest tylko znajomością od czasu do czasu, piszemy co u nas słychać.
Koleżanka z byłej mojej pracy w korpo polecała mi pracę w Poznaniu w dobrze prosperującej firmie, warunki ciekawe i praca wydawała się być też bardzo ciekawa, nie monotonna. Nawet pamiętam rozmawiałem z jakimś chłopakiem z tamtejszej firmy o tej pracy - ale pojawiła się praca na wyspie i tak wybrałem to co lubię, nauczać.
Zapytanie było raz ze Szczecina - ale co ja bym tam robił? Tak daleko od znajomych :D hahah - tych to prawie w ogóle tutaj nie mam.

Dziś moi znajomi to:
- Misiek;
- mama, siostry, brat;
- Art - kolega ze studiów.

Inne znajomości są tak sporadyczne, że nawet trudno mowić tu o znajomościach, bo nie da rady wyjść gdzieś, czy też się z nimi spotkać.

Ostatnio poznałem pewnego chłopaka, piszemy z nim, ale czy ta znajomość przetrwa tego nie wiem. Strach przed poznaniem się potęguje fakt, że San - tak będę go tu nazywał, pracuje blisko mojej wyspy.
Wiele już rozmawialiśmy o prywatności itp. ale dalej się waham. Sam już nie wiem czego...

Oczywiście mam wielu innych znajomych, przyjaciół, jednak nie są to osoby, które mieszkają w mojej bezpośredniej okolicy (prawda Atko?), stąd też spotkanie jest już trudniejsze.

Próbuję poznać kogoś by nie zajmować się tylko domem i pracą, bo tak zwariuję i myślę, że fakt, że nie mieszczę się w sobie jest wynikiem tego, że nie mam zbytnio z kim się spotkać. Kontakty tylko z jedną osobą mogą być nie wystarczające, nie zawsze się da byśmy się spotkali.

Mam teraz swój urlop czy jak kto woli wakacje, wiec teraz muszę pomyśleć o tym co robić później. Chciałbym odpocząć i zregenerować siły.

Jeden wypad mam już za sobą. Był zorganizowany przez pracowników wyspy, więc to takie krótkie wakacje, bez chwili dla siebie, za to mogłem wiele zobaczyć i z tego się ogromnie cieszę.

P.S. W miniony weekend byłem na ślubie Andrzeja i świetnie się bawiłem. Wiem od Sana, że nie byłem sam tam, bo gejów było co najmniej dwóch :D a czy ktoś jeszcze tego nie wiem :P :P :P
Ale właściwie to nie o tym chciałem napisać.
Przemowa księdza była bardzo fajna. Zaimponował mi mówiąc o miłości. Miłość to nie uczucie. To uczucie zauroczeniem się zwie i ono przemija i dobrze, że przemija. Miłość to coś więcej... - mógłbym o tym napisać oddzielny post, może to uczynię :)

Udanych urlopów i wypoczynków wszystkim tu zaglądającym :))

poniedziałek, 19 czerwca 2017

pliki w chmurze

Czy ktoś z Was korzysta z chmury?

Odkąd miałem awarię dysku na mojej Windzie, chodzi mi po głowie myśl o wykupieniu chmury. I tak się zastanawiam:

plusów jest sporo i to zachęca, wręcz kusi, ale są minusy.

Nie każde zdjęcie, nie każdy tekst chciałbym umieszczać w chmurze, bo zawsze może zadziać się coś złego i te dane mogą dostać się w niepowołane ręce, co wtedy?

Oczywiście mógłbym nie umieszczać zdjęć, które należałoby chronić, ale czy wtedy będzie miało rzeczywiście sens? Po co mi miejsce, które nie będzie miejscem rzeczywiście do wszystkiego?

A może zbytnio przesadzam z tymi obawami...?

Dodatkowo mam inny dylemat związany z miejscem, bo dorobiłem się Mac Booka, ale z małym dyskiem... więc taka chmura byłaby doskonałym rozwiązaniem...

Każde zdanie mile widziane...